Print blogartikel
Blog
A breath taking experience
Ademloos, dat ben ik. Mijn lichaam weerspiegelt de staat van mijn zijn. De afgelopen dagen dendert het besef wat er de laatste maanden allemaal gebeurd is, en in het speciaal natuurlijk de ervaringen van de afgelopen dagen, in positieve zin keihard binnen
7 februari 2019 | 2 minuten lezen
Deze hele ervaring beneemt mij op dit moment letterlijk de adem. Zo letterlijk, dat praten eigenlijk al te veel energie kost. Daarom voel ik mij sinds gisteren dus zo beroerd. De benauwdheid is nog flink toegenomen, maar lijkt na vanmiddag niet meer erger te worden. Gelukkig. Want dit is niet fijn. Ook niet omdat ik niet het gevoel had gezien te worden met mijn klachten. En dan ben ik toch wel een lastige patient, die vanuit beroepsdeformatie toch wel erg veel behoefte heeft aan het zien van de patient in plaats van alleen de cijfertjes. Begrijp mij niet verkeerd, cijfertjes zijn heel fijn, maar als de cijfertjes niet uitslaan en je patient steeds zieker word, doe je niet alsof er verder niks aan de hand is. Gelukkig was daar vanmorgen mijn steun en toeverlaat hier in het ziekenhuis die mij het afgelopen jaar in dit traject al zo fantastisch heeft begeleid. Zij zag meteen dat dit niet ok was, omdat ik tijdens de 5 minuten praten met haar al blauw aanliep en bijna out ging. Ook al bemoeit ze zich vanuit haar positie normaal niet met de opname hier, maakte ze in dit geval graag een uitzondering. En dat maakt dat er nu een logische verklaring ligt. Ze verwachten nu, na het uitsluiten van de ernstigere verklaringen, dat de benauwdheid komt als direct gevolg van de toch wel hele zware operatie waarbij ze ook wel dicht in de buurt van mn longen zijn geweest. Hierdoor is er van alles geprikkeld geraakt en heeft zich in de afgelopen dagen dat vocht opgehoopt achter mn longen. Dit zou in de komende dagen moeten verdwijnen. Ze herhalen morgen de bloedgasmeting nog een keer, en kijken dan weer verder. Dit klinkt in ieder geval eindelijk als een aannemelijk plan.
En dus lig ik hier iets langer dan gepland, maar moet ik eerst weer gezond adem kunnen halen. Bijkomen van een adembenemende ervaring, die mij nog iedere dag weer raakt als ik het resultaat zie bij Henk. En ook als ik al die lieve reacties hier of via de app zie verschijnen, of de mensen die even langskomen, om me te feliciteren en te bedanken voor wat ik voor Henk heb mogen doen. Dankjulliewel dat jullie het ook uitspreken. Dit doet mij ook erg goed en biedt steun. Maar zelfs met wat er nu gebeurt, is dit alles het nog steeds dubbel en dwars waard. En ja, dit betekent niet dat het nu niet even erg zwaar is, en dat dit natuurlijk ook tegenvalt. Maar dit is tijdelijk, en met dit tijdelijke enorme ongemak, heb ik een hopelijk tijdloze oplossing kunnen bieden voor een nog veel ernstiger probleem dan deze complicatie nu.



