Blog

Bloedprikken

Hoe ik me voel rond het bloedprik gebeuren

Drie-nieren

31 januari 2020 | 1 minuut lezen

Als mijn bloeduitslagen goed zijn dan is er die euforie en denk ik dat het niet meer stuk kan. Ik ga met mijn getransplanteerde nier mijn hele leven doen. Maar heb ik een paar keer achter elkaar mindere uitslagen gehad dan denk ik dat het geleidelijk naar beneden gaat en als dit zo door blijft zetten dan komt er over een aantal jaren eventueel weer een niertransplantatie aan.

Bij slechte uitslagen denk ik terug aan wat ik eventueel niet goed heb gedaan. Heb ik verkeerde dingen gegeten of verkeerde dingen gedronken. Heb ik mijn eigen te veel ingespannen. Bij goede uitslagen denk ik hier eigenlijk niet aan terug.

Ik ga nu ongeveer 4 jaar na de transplantatie om de 3 maanden op controle en nog steeds kan ik er niet aan wennen. Ik ben toch altijd hartstikke zenuwachtig voor de bloeduitslagen. Het is dan een gevoelige periode voor mezelf. Het bloedprikken op zich stelt helemaal niks voor maar in mijn hoofd ben ik wel al bezig met de eventuele uitslagen. Ik hoop dan dat mijn bloeduitslagen minimaal stabiel zijn of het liefst iets beter.

Ik prik meestal 2 weken voordat ik bij de nefroloog op controle ga. Dan kan ik bij het Bravis ziekenhuis in Roosendaal na 1 week de uitslagen op de computer bekijken en heb ik deze al voor mezelf verwerkt als ik bij de nefroloog ben. Dan kan ik gerichtere vragen stellen. Beter dan dat ik de uitslagen pas van hem krijg te horen tijdens mijn bezoek.

Als ik mindere uitslagen krijg dan ben ik gewoon van slag en twijfel ik alleen maar aan mezelf. Ik weet van mijzelf dat ik hetzelfde doe als wat ik normaal altijd doe. Na een paar dagen ebben die twijfels wel weer weg en weet ik ook wel dat ik er niks aan kan doen. Het leven gaat gewoon door en ik moet er maar mee leren omgaan. Het is wel hard om te erkennen dat mijn nier het afgelopen jaar langzaam maar geleidelijk minder is gaan functioneren.

(10 reacties)

BD 7 jaar geleden

Bedankt voor het delen van je zorgen en frustraties. Denk dat dit erg herkenbaar is voor velen. Kop op en doorgaan is het enige wat je kunt doen. Sterkte!

Reageren

Een anonieme gebruiker 7 jaar geleden

Hallo,
Ik begrijp wat je bedoelt, maar je weet dat je de "leefregels" in acht neemt dus je zorgen maken voordat je de uitslagen hebt heeft alleen maar een negatieve invloed. Ik doe mijn best om zo verstandig mogelijk te leven en daardoor hoef ik me niet schuldig te voelen als er toch mindere uitslagen zijn. Je zorgen maken heeft pas zin als er echt iets is. Jouw nieuwe nier zit er nu 4 jaar , dus je mag er toch wel wat vertrouwen in hebben?
Ik hoop dat je het een beetje los kunt laten!

Reageren

Debbyshane 7 jaar geleden

Hoi
Ik begrijp helemaal wat je bedoeld.
Die onzekerheid blijft en dat je aan jezelf twijfelt is ook niet raar.ik heb dat ook.ik heb in oktober een nieuwe nier gehad van een levende donor.ik heb dus ook 3 nieren.het gaat op zich goed maar het leven is niet ineens 1 groot feest.tuurlijk heb ik meer energie maar mensen denken hup een nieuwe nier en het is klaar maar in de praktijk werkt het net even anders.ik moet nog om de 2 weken op controle omdat mijn medicijn spiegel nog niet optimaal is dus dat word telkens aan gepast.dan weer een echo dan weer een punctie om te kijken hoe het komt.word er soms gek van.ik doe echt mijn best om positief te zijn maar soms is het best lastig.
2 weken geleden kreeg ik te horen dat ik huidkanker heb.door de medicijnen was het ineens kwaadaardig.het is inmiddels weg gehaald maar er komt nog een echo en een punctie maar we blijven lachen.en vooral positief want dat is namelijk wat iedereen van je verwacht.je hebt toch een nieuwe nier dus wat zeur je verder dan.

Reageren

eavschaik 7 jaar geleden

Heel erg herkenbaar! Ik mag over twee weken weer en merk dat ik er wel weer extra mee bezig ben.

Reageren

Drie-nieren 7 jaar geleden

Hoi Debbyshane,

Het eerste jaar heb ik ook veel problemen gehad. 8 maanden na de transplantatie werd het gelukkig stabiel. Hopelijk wordt het bij jouw ook snel stabiel. Al die onverwachte dingen en complicaties zijn niet fijn. Hopelijk wordt het snel minder.

Wat betreft mijn uitslag deze was gelukkig iets beter en dus stabiel. Ik had ingelogd keek naar de uitslagen. Huh 44% dat kan toch niet. Nog een paar keer kijken ja het klopt echt. Mijn vingers trilden zelfs een beetje van de spanning toen ik mijn telefoon bediende om de uitslagen te bekijken. Ik was en ben heel blij dat het niet naar beneden is gegaan.

Reageren

Een anonieme gebruiker 7 jaar geleden

Ja dat klopt ben ook er zenuwachtig als ik moet prikken kan het moeilijk uit mijn hoofd zetten maar het is stabiel nu heb het slechter gehad Zo slecht dat ik opgenomen moest worden groeten Roger uit maastricht

Reageren

Een anonieme gebruiker 7 jaar geleden

Begrijp wat je voelt. Hier 5 maand geleden nier mogen ontvangen van levende donor. Elke keer wachtend op de uitslag begint behoorlijke hoofdpijn op te zetten, die gelukkig verdwijnt bij goeie uitslag. Maar spannend Zeker. Hoop dat het vertrouwen in de toekomst wat toe neemt, alhoewel het uiteraard altijd spannend blijft. Je hebt er alleen zo Geen invloed op...... hoe goed je je best ook doet. Sterkte

Reageren

Een anonieme gebruiker 7 jaar geleden

Ook ik krijg de kriebels als de 24 uurs meting en bloedprikken er weer aan komen. En ook ik kijk 24 uur later op de site van zkh naar de uitslagen. Het geeft mij idd de ruimte om te verwerken en de juiste vragen te stellen aan de nefroloog.

Reageren

Een anonieme gebruiker 7 jaar geleden

Hoi Drie-nieren,
Ik begrijp het ook helemaal. Ik heb inmiddels mijn postmortale donornier al 20 jaar, en ik heb het ook nog steeds. Weet je wat het is... (tenminste in mijn geval), de eerste paar jaar ben je bang voor een afstoting zeker als je een moeilijk begin hebt gehad met de donornier (zoal ik gelezen heb in jouw boek Drie-nieren). Mijn begin was geweldig totdat een half jaar later bij mij kanker werd ontdekt. Al het vertrouwen dat je weer in je lichaam begon te krijgen is ineens weg. Daarna moet je weer overnieuw beginnen. Als je daarna een aantal goede uitslagen hebt gehad, begin je weer vertrouwen te krijgen in je lichaam en de donornier. Ik denk dat ik ongeveer 5 jaar een redelijk goed vertrouwen heb gehad in mijn nier. Toen kwam ik op het punt dat ik mijn nier 10 jaar had. Ik kreeg er ander complicaties bij (lange termijneffecten van de medicijnen) dit maakte dat ik mij minder voelde, terwijl het met de nier goed ging, het vertrouwen neemt weer af. En ja dan ga je beseffen dat je boven de gemiddelde overlevingstijd van een postmortale donornier begint te komen. Dit is een heel mooi iets, maar tegelijk weet je ook dat het elk moment minder zou kunnen gaan en dat de donornier het op begint te geven. Dus altijd weer spannend als ik voor mijn driemaandelijkse controle moet. Ik laat bloedprikken na de controle bij de nefroloog, afhankelijk van vragen/ klachten van mij kant word er soms nog een bepaling toegevoegd en kan deze meteen worden meegeprikt. Meestal kan ik mijn uitslagen 2 tot drie dagen later inzien in mijn digitale dossier.
Het is een paar keer gebeurt in die 20 jaar, dat de er een fout was gemaakt in het lab en dat de uitslag niet klopte deze was toen heel slecht. Ik schrok heel erg. De eertse keer dat dit gebeurde was vrijdagavond dat ik dit zag en wilde niet meer bellen met het ziekenhuis. Ik heb hierdoor een vervelend weekend gehad. Ik heb de arts op maandag gebeld en om uitleg gevraagd, hij zij dat ik mij geen zorgen hoefde te maken, dat dit wel een verkeerde bepaling moest zijn aangezien de andere uitslagen heel netjes waren. Wist ik veel, maar ik was wel gerust gesteld. Hij zei dat ik mij in de toekomst bij zoiets geen zorgen meer moest maken. Voordat hij de uitslagen vrij geeft, zodat ik ze digitaal kan inzien heeft hij alles al gecontroleerd. Hij zij dat als hij iets tegen kwam wat hij niet vertrouwde hij mij eerst zou bellen voordat hij de uitslagen vrij gaf. En als ik het desondanks toch niet vertrouwde mocht ik altijd 24/7 bellen en om uitleg vragen.
Ik heb nu 20 jaar mijn donornier en nog steeds mijn driemaandelijke controles. Mijn nefroloog typeerde mijn nier gisteren nog in een brief als “uitstekend functionerende transplantaatnier” mijn nierfunctie zit rond de 50%. Maar de controles en vooral de bloeduitslagen zijn elke keer weer spannend.
En idd. Als de uitslagen een keertje minder zijn, zit ik mij ook te piekeren: “wat heb ik gedaan waardoor de uitslagen nu minder zijn?”

Leuk dat er zoveel herkenning over dit onderwerp is hier onder de getransplanteerden.

Reageren

Drie-nieren 7 jaar geleden

Wat een mooie reacties van jullie allemaal. Veel herkenbaarheid. Dit doet me goed. Bedankt hiervoor.

Reageren

Doe mee aan het gesprek

Reageren