Nierfalen en jeuk

Jeuk

Al van jongs af weet ik niet beter dan dat ik een droge huid heb. Het is een beetje een familie kwaaltje, sommige erger dan anderen. Toen ik eens een nichtje van moeders kant een hand gaf leek dat wel een droog, hard eczeem handje, maar dat was het niet. Je hebt altijd, bij allerlei dingen, baas boven baas. Zij was nog droger van huid dan ik. Ze had zelfs droge humor.

Toen ik in 1994 hiermee eindelijk naar een huisdokter ging schreef die me ureumzalf voor, vooral voor mijn benen. Ureum, dat is een stofje dat jij te weinig hebt, zei ze. Aan mijn geschubde winterbenen kon je ook zien dat het niet onmogelijk was dat we toch van vissen afstammen. Als de huid droog was barstte de opperhuid zodat het echt schubben leken op mijn benen. Echt iets om je voor te schamen. Zeker vroeger als jonge jongen, toen ik bijna altijd in een korte broek liep.

Behalve die droge huid had ik in 1994 last van hoofdpijn en vermoeidheid, dus stuurde de huisarts me door naar een internist. Deze wat oudere dokter constateerde, na bloedonderzoek, een vertraagde schildklierwerking, iets dat de vermoeidheid zou kunnen verklaren volgens hem. Het is een veelvoorkomend verschijnsel, die trager werkende schildklier, vooral bij 50+ mannen. Die kunnen er dus niets aan doen dat ze op die leeftijd een buikje krijgen en een middagdutje willen doen.

Oh ja, zei de internist nog bij de deur, je moet ook een beetje opletten want een van je nieren functioneert een beetje minder.

“Hoezo, wat bedoelt u”? Ik wilde gelijk terug de spreekkamer in. Nou ja, zegt hij afwerend: “ik schrijf je nu iets voor, voor de schildklier. En oh, die nier, oh die werkt nog voor 60%, niks aan de hand, dat zie je vaker op uw leeftijd, daar kun je zo 100 mee worden. "Ja ja .......".

Omdat ik waarschijnlijk toch teveel doorvroeg vond hij me, las ik later in een overdrachtsbrief in 2006 toen ik ging verhuizen, maar een eigenwijze patiënt. Ik was hem wel dankbaar voor dit compliment. Het is altijd mooi als je eigen wijsheid zo gewaardeerd wordt. Veel andere dokters hebben het later uiteindelijk ook leren waarderen, want van vragen (beantwoorden) word je wijs, toch... .

De ureumzalf op mijn benen hielp wel, maar als ik ’s avonds mijn hemd uittrok leek het wel te sneeuwen. Mijn buik schilferde nogal, zeker als ik erover wreef kwamen de droge velletjes los. En omdat het soms jeukte, wreef ik.

Toen ik een keer onze ‘Turkse kapster aan huis’ wilde beschuldigen dat ze er een rommeltje van maakte, ze knipte mijn vrouw en mij op de badkamer, zegt ze lachend: nee hoor, dat zijn jouw velletjes. En zo was het ook. Maar het begon wel steeds meer te irriteren, het jeukte. Dat was nog voor 2006.

Naarmate de tijd verder ging en het nierfalen als zodanig erkent werd, werd die jeuk alleen maar erger. Regelmatig stond ik met de rug tegen de deurpost te schuren. Jeukt het weer zo erg? vroeg mijn vrouw dan ten overvloede? Als dat zo is wordt je daar niet gezelliger van. “Ja, het jeukt”!!! #$&*.

Van alles hebben we geprobeerd. Een zalfje dat ijskoud werd als je het opsmeerde, niet echt prettig. Menthol poeder, dat raad ik ook niet aan. Tenminste, bij mij had het een tegengesteld effect, maar misschien komt dat omdat ik zelf ook nogal eens tegendraads kan zijn. Het meeste baat had ik nog bij het dagelijks insmeren met gewone bodylotion. Dat ben ik blijven doen, ook na de transplantatie.

Nu, enige tijd na de transplantatie, is de huid in ieder geval niet meer zo schilferig en is de jeuk nagenoeg weg. Niet helemaal, maar wat er nog van over is wordt, qua gevoel, ondergesneeuwd door de neuropatisch branderig tintelende voeten en onderbenen, dat begon toen de nierfunctie ongeveer nog 30% was.

Maar het smeren met bodylotion doe ik nog wel bijna dagelijks, als ik het een paar dagen vergeet merk ik dat de jeuk mij jammer genoeg niet vergeten is maar zijn kans afwacht. Of, misschien went een mens wel aan allerlei rare gevoelens in zijn lijf, als het nieuwe eraf is let je er niet meer zo op, je moet toch door. Ik heb wel andere dingen te doen dan me de hele dag te ergeren. Afleiding werkt beter.