Een boek over mijn nierdonatie bij leven, waarom?

Toen ik besloot om mijn nieren met iemand te delen had ik geen flauw idee in wat voor avontuur ik terecht zou komen. Want dat werd het, een avontuur vol onverwachte gebeurtenissen en verrassende wendingen. Ik had meer dan vijftig jaar goed voor mijn nieren gezorgd en daarom dacht ik dat ik zelf inspraak mocht hebben in wie mijn nier zou krijgen. Hoe naïef. Ondanks de forse wachtlijst had ik niets te kiezen en ging ik uiteindelijk zelf op zoek naar iemand die mijn nier dringend nodig had. Zonder de media en de Stichting Doneren en Transplanteren zou ik Ed Vlietman niet gevonden hebben. Het werd toch nog een succesverhaal maar pas na heel wat drempels en teleurstellingen.

We zijn nu ruim twee jaar verder en zowel met ontvanger Ed als mijzelf gaat het uitstekend. Ik ben nog dagelijks verbaasd hoe een nieuwe gezonde nier ter grootte van een flinke kipfilet het leven van een hele familie kan veranderen. Ik heb een enorm respect voor de nier gekregen en voor het feit dat het überhaupt kan, bij leven een nier aan een ander schenken.

Als de tijd voortschrijdt ga je dingen vergeten, we zijn immers geen twintig meer, en vorig jaar kwam ik op het idee om een gedetailleerd boek over mijn nierdonatie te gaan schrijven. Het werd ‘Wie wil de nier van Louis?’ Ik liet een kleine oplage in eigen beheer drukken om aan mijzelf, mijn intimi en betrokkenen uit te delen. Het boek beschrijft de periode vanaf het moment dat ik de ingeving kreeg om een nier te gaan doneren tot ver na de transplantatie. Alles staat erin, veel medische informatie en de onvermijdelijke emoties maar toch luchtig en met humor geschreven. De reacties waren vaak ontroerend en ondanks dat het nooit mijn bedoeling was geweest, heb ik een poging gewaagd om een uitgever te vinden die mijn boek misschien zag zitten. Die vond ik onverwacht snel, maar toen begon het echte werk pas. Dit najaar zal ‘Wie wil de nier van Louis?’ verschijnen. Daarbij had ik een uitdrukkelijke wens; dat mijn boek laagdrempelig en goedkoop voor zoveel mogelijk mensen beschikbaar komt. Ik zie af van royalties en ook mijn uitgever heeft veel water bij de wijn gedaan. Deze week gaat daarom een crowdfundingcampagne van start om het geheel financieel rond te breien. In een van mijn volgende bijdragen zal ik de link naar mijn hagelnieuwe crowdfundingpagina zetten, voor iedereen heel interessant om daar eens een kijkje te nemen. Om de inhoud van mijn boek te actualiseren ben ik weer volop aan het schrijven. Morgen naar ‘ons’ transplantatiecentrum waar ik te horen zal krijgen wat de ontwikkelingen met betrekking tot nierdonatie bij leven tijdens de afgelopen twee jaar zijn geweest.