Blog

Van D-Day naar K-Days....

In dit blog beschrijf ik mijn ervaringen in het UMCG, hoe heb ik het ervaren om van een top gezonde vrouw bewust de rol van patiënt aan te nemen.
14 oktober 2018 | 1 minuut lezen

D-Day....5 uren onder zeil geweest en opeens ben je weer wakker, vastgekluisterd aan slangen en continue bewaakt door lieve verpleegkundigen op de uitslaap kamer. Klaar wakker, geen pijn en een beetje euforisch.Wellicht speelden mijn (ex) verpleegkundige genen een beetje op want ik bemoeide me met de inloopsnelheid van mijn infuus en ging in discussie over het al dan niet verwijderen van de katheter...... En dacht aan mijn neef, ik weer wakker, maar hij onder zeil en ik wist wat ik al die tijd al heb geweten; het komt goed!

Terug op de afdeling man en dochter gebeld, ze waren blij om mijn stem te horen, ook wisten ze dat ik weer in het land der wakkeren was aangekomen. Mijn kamer was ondertussen veranderd in een bloemenzee....diverse bossen bloemen van lieve vrienden, collega's en zakenrelaties stonden zo opgesteld dat ik het vanuit mijn bed kon bewonderen. Man en dochter komen blij en opgelucht binnen, voor hen is de belangrijkste stap genomen, ik ben goed uit de operatie gekomen en weer wakker!

We praten, lachen en opeens.....kots en kotsmisselijk en man o man....ik bespaar jullie details maar volgens mij moesten de muren opnieuw gesausd....zo vreselijk beroerd ben ik van mijn leven nog nooit geweest en dat duurde 2 volle dagen. Van D-day naar K(ots) Days...no fun. Ik weet weinig meer van die 2 dagen, alleen nog hoe lief en zorgzaam de artsen en de verpleegkundigen waren en hoe fijn het was dat elke dag één van de chirurgen bij me kwam en me vertelde hoe ontzettend goed de nier het doet in het lichaam van mijn neef, mooie troost!

Gelukkig gaat het op de donderdag beter en krijg ik in de avond een fantastische verrassing; mijn neef komt bij mij op bezoek! Hij is fit, voelt zich prima, beter dan ik me voel en ik vind het geweldig!

Vrijdag mag ik naar huis, opgehaald door een blije man en dochter en overladen met bloemen, kaarten en attenties rijden we weer naar het mooie Friesland.

UMCG; jullie waren geweldig, zo zorgvuldig, lief en deskundig. Wat heb ik een respect voor de Transplantatiechirurgen en het hele team, jullie werk maakt ECHT het verschil! Er moeten meer donoren komen.

Ik weet dat ik hier mee aan de gang wil, maar dat is van latere zorg.