Week 4-5 na donatie

Het is inmiddels bij 5 weken na mijn nierdonatie en het gaat vooruit zowel met mij als met de ontvanger. Bij de transplantatie was de "toevoerleiding" wat beschadigd geraakt van binnen en dat heeft tot veel extra onderzoeken en acties geleid. Maar deze week zijn de nierwaardes van mijn broer eindelijk zodanig dat hij langzaamaan echt beter wordt. Ik merk dat dat voor mij toch ook echt wel een opluchting is. Dat is waar je het uiteindelijk voor doet natuurlijk.

Met mij zelf gaat het ook steeds beter. Mijn buik heeft er best wel geruime tijd over gedaan om weer te slinken en mijn grote litteken is nu echt aan het verdwijnen. Ik heb er gelukkig geen gevoelloze plekken aan of bij. Al na de eerste week thuis ben ik ook gestopt met de paracetamol en die heb ik ook niet meer nodig gehad. Als ik extremere bewegingen doe (met 1 arm iets zwaars optillen) dan kan het zijn dat ik nog wel iets voel gelijk of ietsjes later. Op de plek waar mijn donornier zat trekt het af en toe nog een beetje, maar daar is ook nog een gat te vullen. Qua bewegen, doe ik de meeste dingen weer, behalve honden uitlaten. Fietsen, autorijden en wandelen gaat weer gewoon. Soms wel langzamer dan voorheen, maar wel steeds beter.

Waar ik nog wel last van heb is meer vermoeidheid als ik een dagje "normaal" heb gedaan. Dan neem ik ook een balansdag met wat meer iPad tijd. Ook heb ik nog last van wat "brainfog". Volgens het ziekenhuis schijnt dat van de narcose te komen en gaat het vanzelf weg. Voor de gewone dagelijkse bezigheden is het geen probleem, maar als ik een online cursus wil doen, is dat nog een stapje te ver.

Dat is wel bijzonder, dat waar ik het meest last van heb niet iets is waar ik me vooraf zorgen over maakte. Ik heb geen vreemde pijntjes of klachten en het fysieke herstel gaat behoorlijk voorspoedig. Maar van tevoren had ik gedacht allerlei cursussen en series te doen als ik fysiek niet zoveel kon.

Ik heb me voorgenomen om het nog even rustig aan te doen en het te nemen zoals het gaat. Ik spreek begin november met de bedrijfsarts en met de kerstvakantie erbij streeft ik ernaar per begin volgende jaar weer helemaal "normaal" te zijn.