Allerlei gedoe - in de aanloop naar de donatie

Tijdens alle onderzoeken of mijn nieren geschikt zijn voor donatie, is er ook een gesprek met maatschappelijk werk van het ziekenhuis over allerhande zaken rondom de donatie. Zoals het inkomen (zzp-er of in loondienst) en de periode van herstel na het verwijderen van de nier. Ik kreeg het dringende advies me te melden bij het WMO-loket van de gemeente om huishoudelijke hulp aan te vragen.

Omdat ik in februari al een ingreep moest ondergaan aan andere organen vanwege cysten (die werden ontdekt dankzij de CT-scan van de buikholte) had ik al geleerd dat een uurtje per dag huishoudelijke hulp niet voldoende is voor iemand die alleen woont in een huis met trappen en die doodziek is. Vandaar dat ik me verdiepte in de mogelijkheden van een zorghotel. Die zijn er tegenwoordig genoeg en naast mijn ziekenhuis staat er ook een. Daar hoorde ik goede verhalen over en ze blijken plek voor me te hebben als ik zorg nodig heb. Het enige wat hiervoor nodig is, is een medische indicatie van de specialist of de huisarts. Het betreft zorg die onder basisverzekering valt, met een minieme eigen bijdrage per dag.

En toen begon het: deze zorg (dus op kosten van mijn eigen verzekering!) valt niet binnen het protocol van de nierdonatie... Want daar is blijkbaar afgesproken dat met huishoudelijke hulp volstaan kan worden.

Gelukkig snapte mijn huisarts dat de noodzaak voor een zorghotel eventueel nodig kan zijn, dus zij zegde toe voor een medische indicatie te zorgen. Dat zag ik als back up.

Uiteindelijk kreeg ik een maatschappelijk werkster van het ziekenhuis aan de lijn: omdat ik erop stond dit op voorhand goed te regelen, was men bereid hieraan mee te werken. Onder de voorwaarde dat ik er geen misbruik van zou maken. Ik verzin dit niet! Dus netjes en gedwee beloofde ik dat ik niet voor mijn plezier naar het zorghotel zou gaan. In dat geval zou het ziekenhuis meewerken aan de medische indicatie, nogmaals alleen als het echt dringend nodig was. O ja, ze wilden wel even de gegevens hebben van mijn zorgverzekering, want die gaan het betalen.

Ik had niet eens zin om boos te worden over zoveel bevoogding en kleinerend gedrag. Ik legde haar nog wel uit dat ik dit soort dingen nu allemaal regel omdat ik nu nog assertief ben en weet wat ik wil. Ik weet ook dat op het moment dat ik zwak, ziek en misselijk ben, ik niks meer voor elkaar krijg..... Want dat heb ik in februari ervaren.