Het zit (zat) niet echt mee..... (27 februari 2018)

Afgelopen vrijdag ben ik opgenomen in het LUMC voor een operatie aan de rechter-eierstok. Hierboven (in het originele blog) het uitzicht vanuit mijn kamer op de afdeling Gynaecologie. De operatie verliep wel anders dan we ons hadden voorgesteld: de chirurg besloot tijdens de operatie aan weerskanten de eierstokken en eileiders te verwijderen. De zaak is op kweek gezet; ze vond het er niet goed uitzien.

Het verblijf in het LUMC is me overigens niet goed bevallen. Afgezien van de operatie waar ik wel van onder de indruk was. Na de time-out (een kringgesprek voor de operatie, als alle betrokkenen rondom de patient staan om de operatie voor te bespreken) vroeg ik of ik als patient ook een bijdrage mocht leveren, dat mocht. Ik zei dat het mij als feministe goed deed dat het complete operatieteam uit vrouwen bestaat. Ze keken wat lacherig om zich heen: het was de dames zelf niet opgevallen. Ik voelde me in goede handen!

Waar het ernstig aan heeft geschort in het LUMC is normale verpleegkundige zorg na de operatie. De verpleegkundigen die ik zag (alleen overdag, in de nacht was er niemand aanspreekbaar) waren meer gericht op het verlenen van 'geestelijke zorg' dan gewoon praktische hulp die je als patient nodig hebt.   Alle tijd voor troosten en praatjes. Nergens hulp bij, geen adequate pijnstilling. Om die reden ben ik tamelijk halsoverkop naar huis gegaan, op een moment dat ik nog best wat zorg kon gebruiken. Het enige waar ik qua zorg positief over ben, zijn de servicemedewerkers. De mensen die dus de maaltijden verzorgen. Die dames zijn de enigen die voor me hebben gezorgd....