Een nier weggeven? (7 juni 2017)

Al een tijdje loop ik rond met het idee een nier af te staan. Daar heb ik een aantal redenen voor. Allereerst natuurlijk dat een goede nier veel overcapaciteit heeft, zodat een gezond mens genoeg heeft aan maar een nier. In mijn familie en omgeving zijn er geen nierpatienten, zodat ik anonieme donor zal worden. Ook wel een samaritaan-donor of altruïstische donor genoemd. Dat vind ik ook wel een prettig idee, moet ik zeggen. Hoef ik niet afkeurend te kijken als 'mijn ontvanger' rookt of anderszins ongezond leeft. De laatste tijd vielen mij verschillende goede voorbeelden op, zoals actrice Petra Laseur en Marcel Levi, bestuursvoorzitter van het AMC. Een diepere reden is dat ik (ongewenst) kinderloos ben. Er zijn veel jonge mensen op de wachtlijst. Na het ontvangen van een nieuwe nier gebeurt het weleens dat ze weer in staat zijn zich over te geven aan de voortplanting. Mooie gedachte, dat mijn nier eraan heeft kunnen bijdragen. 

Er zijn mensen die zeggen dat over een paar jaar er helemaal geen donornieren meer nodig zijn. Daar zijn de huidige nierpatienten niet echt mee geholpen. Geen van de mensen op de wachtlijsten voor een nier zullen dat halen.

Deze week had ik het inlezen klaar (de Nierstichting had zeer complete informatie) en heb contact opgenomen met de 'coördinator nierdonatie bij leven' in het LUMC. Die heeft mijn gegevens opgenomen en aangekondigd dat ik binnenkort op een vrijdag wordt uitgenodigd voor een eerste gesprek met een nefroloog, oftewel een nierspecialist. 

Als het allemaal lukt, ga ik een tijdje zoet zijn met het afstaan van mijn nier. Belangstellenden kunnen het proces volgen via dit blog.