16) Hoe is het nu met?

In blog "10) Wat gebeurd er privé" schrijf ik over de toestanden op werk en dat ik een aanbod gehad heb voor een nieuwe baan. Deze baan is het niet geworden, maar ik ben ook niet gebleven bij mijn voormalige werkgever. Uiteindelijk heb ik een baan gevonden in de omgeving van Hoofddorp binnen de ouderenzorg. Jarenlang heb ik als declaratie/ administratief medewerker gewerkt binnen de zorg. Ik was eigenlijk wel toe aan een nieuwe uitdaging, maar dan vooral op een plek waar ik mij prettig voelde. Dat is absoluut gelukt! Ik heb een heel fijn team en uitdagende baan gevonden in de applicatiebeheer.

Afgelopen jaar ben ik een aantal keer terug geweest naar het Erasmus ziekenhuis voor controles. Bij mijn eerste controle deed ik dit niet met lege handen. Ik heb cadeaus meegebracht in de vorm van chocolade en persoonlijk geschreven kaarten voor diegene die net dat beetje meer gedaan hadden voor mij. Voor de FAST-studie arts en de verpleegkundige op de verkoever bijvoorbeeld. Zij hebben beide enorm veel voor mij betekent en ik wilde hen daarvoor gepast bedanken.

Op 16 september 2023 renden mijn mans neven en onze vrienden voor de JOJO foundation mee met de Dam tot Damloop. Dit is de foundation van een hele dierbare vriend van ons, wie ik eerder genoemd heb in blog 10). (jojofoundation.nl) - (bruna.nl/boeken/mannen-of-muizen-9789083332444) Mijn man, dochter, schoonmoeder en andere familieleden wilden de groep opvangen bij de finish. Hier hadden ze enorm hard voor getraind en dit wilde ik dan ook niet missen. Het was alleen nogal een lange wandeling naar de finish voor iemand die een maand daarvoor geopereerd was. Trots kon ik wel vertellen bij mijn controle dat ik dit gedaan had. De FAST-studie arts was ook trots op me en vertelde dat hij wist wat een stuk dit lopen was geweest, want hij had zelf toevallig ook de Dam tot Dam loop gedaan.

Mijn ontvanger ging nog een tandje harder dan ik. Hij wandelde al snel weer 5km zonder problemen. Dit duurde bij mij iets langer, maar wat was ik trots! Mijn ontvanger is een stuk langer dan ik ben en de nier is dan ook klein in verhouding tot zijn lichaam. Maar hij doet het enorm goed! Naarmate de tijd verstreek ging het steeds beter. Mijn ontvanger doet weer aan senioren (wandel) basketballen. Volgt zijn hobby's weer en gaat op vakantie met zijn vrouw.

De nierfunctie van ons beide gaat elke controle vooruit. We zitten inmiddels beide op ongeveer 71% nierfunctie en we zijn pas een jaar verder!! Afgelopen week op 19 augustus had ik mijn laatste fysieke controle in het Erasmus. Volgens de arts gaat onze functie komende 3 jaar mogelijk nog meer groeien. Ik had niet gelukkiger kunnen zijn.

We hebben onze nierverjaardag op 17 augustus gevierd. We zijn met mijn dochter, man en zijn vrouw samen een dagje weg geweest naar Avifauna. Wat hebben we hiervan genoten samen. Ik ben nog elke dag dankbaar dat ik deze mensen heb mogen helpen. Dat zij weer een toekomst hebben gekregen samen en dat wij nu voor altijd verbonden zijn op deze bijzondere wijze.

Met deze blog wil ik een einde maken aan mijn avontuur en hoop ik dat jullie het met een lach en een traan hebben kunnen lezen. Ik heb elk woord geschreven zoals ik het ervaren heb. Soms was dit rauw en pijnlijk en soms vrolijk en liefdevol, maar ondanks de negatieve momenten had ik dit nooit willen missen. Als ik terug kijk op de afgelopen twee jaar heb ik enorm veel geleerd, ben ik gegroeid en heb ik geleerd dingen in perspectief te zien. Dus ook al waren mijn woorden en toon soms verdrietig weet dat ik geen dag had willen missen! Ik heb er meer voor terug gekregen en gun iedere nierpatiënt een nier. Ik wens jullie alle goeds <3