Blog

Patiëntenportaal

Over zelf diagnoses stellen
27 juli 2018 | 1 minuut lezen

Een paar dagen na mijn eerste bloed- en urineonderzoeken kijk ik voor de uitslagen in het patiëntenportaal. In het tijdperk van digitale dossiers en transparantie is er geen enkele reden om op de afspraak met de specialist te wachten. 

Ik oriënteer me een paar minuten op de weergave van gegevens. Groen valt binnen de standaardwaardes, rood niet.

Het springt van het scherm af. Twee keer rood, dat is niet goed. 

Samen met Professor dr. Google beoordeel ik de patiënt. Inname van creatine voor krachtsport moet onmiddellijk stoppen. De hoeveelheid ureum ligt boven de standaardwaarde. Foute boel.
Ik leun achterover, voel tegelijk warmte en kou, haal diep adem en laat de betekenis van deze ontdekking op mij inwerken.

Tien dagen later zit ik tegenover de nefroloog en ben voorbereid om de eerste minuten van het gesprek de wedstrijd uit geslagen te worden. 
"We hadden uw nier graag gehad, meneer De Niero, maar u bent helaas ongeschikt," verwacht ik te horen. 

Echter, creatinine- en ureumwaarde blijven onuitgesproken woorden. 

Mijn spiermassa blijkt hogere waardes te rechtvaardigen.

Ik kan mezelf wel voor de kop slaan. Ik ben een goede BHV-er, maar daar moet ik het bij laten.
Op weg naar de trein besluit ik het patiëntenportaal uitsluitend nog te gebruiken voor mijn lopende afspraken.