IJs

Volgens instructie houd ik mijn oproepticket in de hand tot ik de prikcabine inloop. Alsof ik een volle bingokaart heb, roep ik enthousiast het nummer. Er hangt meteen een ontspannen sfeer.
Na een vriendelijke begroeting geef ik mijn geboortedatum.  

Met de onbedoelde verwisseling bij het intypen van de laatste twee getallen daarvan, ben ik ineens achttien jaar jonger maar ook onvindbaar.  
Eenmaal hersteld staat de prikmevrouw op en zegt; 'Ik ga even ijs halen.' 
'Voor Margarita's?' vraag ik vrolijk, al is het nog vroeg en drink ik maanden niet meer.  

Twee tellen later verschijnt ze met een foam beker gevuld met geschaafd ijs. 
Volkomen pijnloos verdwijnt de naald mijn arm en ader in en stromen, een voor een, soepel drie buisjes vol.

Na het kantelen en stickeren, duwt ze één buisje diep de beker in.

Natuurlijk, ze maken hier alleen Bloody Mary's.