Print blogartikel
Blog
Hoe het allemaal begon
Hoe het allemaal begon. Ja dat klinkt misschien een beetje zweverig maar er zijn zoveel dingen daar vooraf gegaan voor dat mijn moeder daadwerkelijk chronische nierinsufficiëntie kreeg, dat ik dat graag met jullie wilde delen.
24 april 2022 | 1 minuut lezen
Longontsteking
In 2019 heeft mijn moeder een verwaarloosde longontsteking gehad. Dit heeft ertoe geleid dat op dat moment acute nierfalen (7%) zijn ontstaan. Ze heeft 3 dagen aan de dialyse gelegen. Gelukkig was ze met 4 maanden er weer helemaal bovenop.
Het gesprek
Dit jaar (2022) moest mijn moeder voor controle naar haar internist. Dit vanwege een andere ziekte die ze heeft. Daar is toen geconstateerd dat haar nierfunctie nog maar 30 zou zijn. Ze is toen in behandeling genomen bij een nefroloog.
Toen ze die avond thuis kwam, kreeg ik het nieuws ook. Mijn gedachten waren meteen: als 2019 zich maar niet gaat herhalen. Het kwam als een blok binnen dat mijn moeder toch niet zo gezond is dan dat ze zich voordeed. Want mijn moeder is iemand die niet graag laat zien dat het slecht met haar gaat.
Aanpassingen
Sinds die tijd heb ook ik als naaste zelf veel moeten aanpassen. Ik ga nu vaker bij mijn moeder op bezoek, let erop dat ze voldoende eet en probeer ervoor te zorgen dat ze haar fysieke grenzen niet overschrijd.
Op dit momemoment eet ze vrij weinig waardoor haar diëtist haar die kleine Nutricia flesjes met een paarse dop heeft gegeven. Die flesjes zijn gisteren binnengekomen.
Ze heeft deze flesjes gekregen, omdat ze totaal niet eet. Ze zei vorige week tegen mij: Melissa, vandaag heb ik alleen maar een broodje gehad en wat gebakken champies (champions). Toen heb ik bij haar aan de remmen getrokken.
Hoe het nu gaat
Op dit moment is mijn moeder haar nierfunctie afgenomen naar 20-25. Het gaat niet goed met haar en ze heeft zich sinds een hele lange tijd weer ziekgemeld van haar werk in de bieb. Ze vind dat paarse flesje maar vies. Maar ze drinkt het wel. Ik ben zo trots dat ze zich zo sterk houdt. Maar op den duur houdt dat helaas een keer op. Ze heeft haar rust nodig en die geef ik haar. Ook gaan we morgen samen koken. Daar kijkt ze heel erg naar uit en ik ook!

