De smaak van water

Ik ben namelijk van mening dat nierpatiënten, vooral wanneer zij langer dialyseren, een psychologische afwijking gaan ontwikkelen m.b.t. water. Dit kan zijn bronwater, maar in mijn geval is dit leidingwater. Water in flesjes doet mij eigenlijk niets. Wel weer water wat in riviertjes door de bergen stroomt. Op vakanties in de bergen, ga ik ook steevast met mijn gezin op zoek naar riviertjes in de bergen waar je uit kunt drinken. Ja, zelfs mijn gezin heb ik zover gekregen. Kinderen zijn nu wat ouder. Ik weet niet of dat nu nog lukt. Volgens mij krijg ik een reactie van pa doe eens normaal. Ik ga al jaren op vakantie naar Riva del Garda aan het Gardameer. Daar hoog in de bergen heb je een heel klein plaatsje Tenno genaamd. Dat ligt aan een prachtig blauw meertje. Daar is ook een drinkplaats voor mountainbikers. Je zult begrijpen, helemaal fantastisch.

Daarnaast mijn fascinatie voor leidingwater. Nergens in de wereld in het leidingwater zo goed als in Nederland. Dus wat dat betreft leef ik in een Walhalla. Mijn afwijking is wanneer ik ergens in een ander waterleidinggebied kom aan de kraan moet hangen. Zo kun je toch verschillen proeven in de verschillende watertjes. Het drinkwater in Noord Limburg en Zeeland vind ik een stuk minder lekker dan bij mij in de polder.

Ook vind ik het leuk om de nieuwsbrieven van ons waterleidingbedrijf te lezen. Verder onthoud ik onzinnige dingen over leidingwater die bijvoorbeeld op tv komen. Jaren terug bracht George Bush een bezoek aan Nederland. Hem werd de vraag gesteld wat opviel in Nederland.... Ons goede drinkwater zei hij! Fantastisch toch? Met drinkwater uit het buitenland heb ik niets. Wordt altijd chloor aan toegevoegd. Wanneer ik thuis kom denk ik altijd, wat hebben we het toch getroffen..

Ik ben eigenlijk wel benieuwd of andere nierpatiënten deze "afwijking" ook hebben. Vertel jouw ervaringen eens met water in de reactie.