Het "normale" leven pakt zich langzaam weer op

Afgelopen vrijdag 19 april is het een jaar geleden dat de niertransplantatie heeft plaatsgevonden. Het jaar is voorbij gegaan als of het een achtbaan was met een aantal downs maar vooral ups. Het is bijna niet voor te stellen dat de tijd zo snel is gegaan. We hebben het uiteraard gevierd dat het een jaar geleden is. Iedereen die ons heeft bijgestaan de afgelopen periode hadden we uitgenodigd om het leven te vieren. Het feestje was dan ook zeer geslaagd en we gaan door met het tweede jaar.

Wat is er de afgelopen periode gebeurd. Ik heb het Radboud verlaten en de volgende afspraak staat gepland voor juli in het CWZ. De periode van drie maanden van geen controle is best spannend, maar het voelt ook wel fijn. De laatste uitslagen waren ook goed en de nier doet steeds beter. Laatste creat uitslag was 138 J

Samen met mijn vriendin ben ik naar de themadag voor getransplanteerden(in de afgelopen 18 maanden getransplanteerd) van de NVN geweest. In de ochtend hadden we twee presentaties gehad, die allebei erg interessant waren. De eerste presentatie was een onderzoek wat het invloed is van sporten/dieet op de getransplanteerde nierpatiënt. Het was duidelijk dat de meeste getransplanteerden hier geen begeleiding in hebben gehad en dit hebben gemist. Wat mij het meeste is bijgebleven, was dat de meeste artsen overgewicht wijten aan het feit dat patiënten te veel gaan eten na de transplantatie en dat dit extra wordt gevoed door de prednisolon. Alleen blijkt uit onderzoek dat de meeste patiënten zich houden aan het dieet van voor de transplantatie, want dat geeft een veilig gevoel. Het komt dan ook soms voor dat ze overgewicht hebben, terwijl ze ondervoed zijn. Ook zijn ze achter gekomen dat bewegen/sporten een positief effect heeft op de conditie van de patiënt na de transplantatie. Tijd dat ze hier iets aan gaan doen. Dat een getransplanteerde een diëtist en fysiotherapeut toegewezen krijgt na de transplantatie. Ik heb de presentatie in drie zinnen gezet het is natuurlijk wel wat genuanceerde allemaal. De tweede presentatie waren maatschappelijke stellingen waar we met zijn allen over konden discussiëren onder begeleiding van twee maatschappelijke werkers van het Radboud. In de middag zaten we in groepen waar we verschillende zaken met elkaar bespraken en waar we tegen aan zijn gelopen. Hier kwam ook het onderwerp hygiëne naar voren. Dat iedereen daar wel anders mee omgaat. In een discussiegroep in het Radboud schrokken de verpleegkundige wel hoe strikt iedereen er mee omgaat en dat het niet de bedoeling is dat de verpleging zo streng overkomt. Dat was ook een eye opener op dat moment. Het was in ieder geval fijn om met lotgenoten hier over te kunnen praten.

Met Koningsdag ben ik samen met mijn schoonfamilie naar Spanje gegaan voor een weekje relaxen. Mijn schoonouders waren 35 jaar getrouwd en de een was 70 jaar geworden en de ander 65 jaar. Dit was wel een reden voor een weekje weg naar de zon. Het was de eerste keer vliegen en op een of andere manier toch wel spannend of alles goed gaat. Alles is goed gegaan en we hebben een heerlijke week gehad in Spanje met zijn allen. Het was ook wel intensief een week met zoveel mensen, maar ik heb op de juiste momenten mijn rust gepakt.

Na deze vakantie mocht ik dan eindelijk weer aan de slag. Ik heb een werkervaringsplek gevonden bij een accountantskantoor op tien minuten lopen van mijn huis. Heerlijk ik ga nu drie dagen in de week vier uurtjes in de ochtend aan het werk. Het is om te kijken of ik het vak leuk vind en voor het accountantskantoor of zij mij leuk vinden. Ik ga er drie maanden aan de slag en dan gaan we kijken of we het allebei wat vinden en wat we elkaar te bieden hebben. De eerste twee weken zitten er bijna op en ik moet zeggen dat ik werk erg interessant en leuk vind om te doen. Daarnaast zijn de collega’s ook erg leuk en gezellig. ik viel direct met mijn neus in de boter met een personeelsuitje. We hadden in de middag een voetbalclinic bij NEC en in de avond een BBQ. Met BBQ werd er goed rekening gehouden met mijn dieet, dat was erg fijn. Helaas had ik wel spierpijn de dag na de clinic.

Het zal voor mij de komende tijd vooral kijken hoe ik alles ga combineren. Mijn rust moet pakken waar ik kan en langzaam wennen aan de werkmodus. We zijn ook de badkamer aan het verbouwen, dus we kunnen thuis niet douchen en hebben geen warm water. Het is net of we aan het kamperen zijn in eigen huis. Dat maakt het ook wel wat zwaarder, omdat ik met best veel dingen rekening moet houden op het moment. Het lukt wel aardig en ontvluchten het huis op zijn tijd om even niet in de verbouwing te zitten.

In ieder geval ga ik samen met mijn vriendin voor een goed tweede jaar en uiteraard nog veel meer goede jaren. Ook ben ik aan het kijken hoe ik maatschappelijk kan helpen, ik heb me opgegeven als vrijwilliger bij de NVN en Radboud om voorlichting te geven. Mocht iemand nog suggesties hebben waar ik met mijn ervaring maatschappelijk een bijdrage kan leveren, dan hoor ik het graag.