Donderdag 24-2, dag 8 na transplantatie

Samenvatting van dag 8 na transplantatie

Raymond83

24 februari 2022 | 1 minuut lezen

Donderdag 24-2, op zich prima nacht gehad, blijft nog even lastig met plassen want heb gewoon geen idee wanneer ik nou eigenlijk moet of niet dus ga maar gewoon voor de zekerheid soms. Ook in de nacht als ik even wakker ben. Hoop dat het gevoel snel weer terug komt. Verder in de ochtend nog even heerlijk buiten gewandeld, zonnetje scheen dus dat was helemaal top. In de ochtend voelde ik me niet heel erg fit en veel op de bank gelegen. Na in de middag wat geslapen te hebben ben ik voor de eerste keer boodschappen gaan doen met mijn vrouw en kinderen. Was wel even lekker om er tussenuit te zijn maar was wel vermoeiend. Mijn eetlust is wel enorm toegenomen dus dat is wel even een dingetje, moet goed in de gaten houden dat ik niet te veel ga eten want wil echt niet nog meer aankomen.
De komende tijd ga ik niet dagelijks meer een blog schrijven maar zal het wekelijks zijn. In het begin moet ik wekelijks naar het UMCG voor controle dus vind dat nog wel goed/leuk om bij de houden hoe dat gaat en wat de waardes zijn.
De dagen nu zijn eigenlijk elke dag wat gelijk, op de bank liggen, stukje lopen buiten, weer uitrusten, wat eten misschien tussendoor wat visite en zo door. Hopelijk gaat het elke dag weer wat beter met het uithoudingsvermogen en kan ik steeds verder opbouwen.
Vanavond ook nog even wat spierkracht oefeningen gedaan voor de benen. Dit is iets wat ik ook elke dag wil gaan doen. Zo snel en zo goed mogelijk weer alles op de rit krijgen.
Heb ook nog een foto toegevoegd bij deze blog van de medicijnen die ik slik. Die week cassettes voor medicatie is wel echt een aanrader.

(10 reacties)

Een anonieme gebruiker 5 jaar geleden

Hallo Raymond,
Bedankt voor je dagboekverslagen. Dit is ook leuk voor jezelf om dit later terug te lezen. Mijn ervaring is dat je toch wel bepaalde dingen vergeet na jaren. Maar dan is het fijn om het terug te kunnen lezen. Ik heb mijn postmortale nier a.s. dinsdag 22 jaar, maar toch blijft die transplantatie een hele belangrijke mijlpaal in je leven. Ik heb zelf foto's van die tijd en in mijn agenda van toen heb ik hoogte punten bij gehouden.
Wat ik niet heb gelezen in jouw blog (of ik heb er overheen gelezen) is de wondkatheter ik vond dat een verschrikkelijk ding. Een dikke stugge slang, bij elke beweging voelde je die. Wat was ik blij dat dat rotding er naar een paar dagen uitging.
Zoals iedere getransplanteerde heb ik ook een blaaskatheter gehad. Dat ging nog wel totdat die verstopt raakte en ik toch echt merkte dat ik moest plassen. Ik heb de verpleging hier een paar keer op geattendeerd, maar ze zeiden dat de aandrang er wel kon zijn maar dat dit via de katheter vanzelf wegliep. Op een gegeven moment had ik het idee dat ik het echt niet meer kon ophouden en weer de verpleging erbij gehaald ik zou maar gewoon plassen het kwam wel goed. Ik heb toen heel veel kracht gezet en ja hoor, ik plaste langs de katheter op, met als gevolg een nat bed, katheter zat dus verstopt. Dit was het moment dat de blaaskatheter verwijderd werd. Maar toen moest ik dus opnieuw (net als een klein kind) leren ophouden. Voor de transplantatie had al een tijdje niet meer geplast aangezien ze mijn eigen nieren hadden verwijderd. Het gevolg was dat ik constant het idee had dat ik moest plassen. In de eerste nacht zonder blaaskatheter ben ik er wel 25 keer uit geweest. Langzaam aan heb ik dit ook onder controle gekregen. Maar s' nacht heb ik altijd nog zodra ik wakker word dat ik toch even naar de wc ga. Dit is meestal zo 2 a 3 keer per nacht. Nadien slaap ik ook weer snel in, dus dat is geen probleem. Het is ook belangrijk dat je regelmatig plast op die manier blijft de urine niet te lang in je blaas staan en is de kans op blaasontstekingen kleiner. Zo nu weer genoeg "gezeik" gehad 😅.
Ik hoop dat het zo goed met je blijft gaan, en ook met je schoonvader. Ik ben nog wel benieuwd hoe het nu met je suiker is? Heb je die een beetje onder controle? Toen ik las dat je suikerspiegel hoog was en je bloeddruk iets hoger, dacht ik dat ze je misschien nog even wilde houden, maar gelukkig was niet het val en mocht je lekker naar huis.
Ik wens je heel veel beterschap toe en een voorspoedig herstel. Neem je tijd hiervoor. En schrik niet als je lichamelijk of geestelijk even een terugval krijgt, dit hebben de meesten. Het hoort erbij, een transplantatie is tenslotte niet niks.

Reageren

Een anonieme gebruiker 5 jaar geleden

Hoi Raymond
Als ik m'n medicatie doosje naast doe van jou zet, komt t aardig overeen. Haha.
Bedankt voor je blogs. Neem lekker even tijd voor je zelf, en wees niet te streng voor jezelf. Succes.

Reageren

Een anonieme gebruiker 5 jaar geleden

Wow, wat veel medicijnen, bijna een maaltijd! Dat wordt op termijn vast een stuk minder. Zelf heb ik er 's morgens nog 2 en 's avonds 4. En 2 keer per week een cholesterolpilletje en 1 keer per maand vitamine D.

Reageren

Raymond83 5 jaar geleden

Hi Viooltje, bedankt voor je leuke reactie! Wat een gedoe met die katheter bij jou zeg!
Wat betreft de wond katheter, deze heb ik niet gehad. Ik heb begrepen dat het niet altijd nodig blijkt te zijn. Op dit moment gaat het herstel letterlijk elke dag beter, ook het wandelen, vandaag 1,5 km gewandeld in 18:50 dus dat is wel echt lekker. Helemaal nu met dit prachtige weer buiten.

Reageren

Raymond83 5 jaar geleden

Hi Margreet, bizar hé hoeveel pillen je moet slikken op een dag. Hoe lang geleden ben jij getransplanteerd?

Reageren

Raymond83 5 jaar geleden

Hi Poolvosje, klopt zeker dat het minder gaat worden. Afstoot (afweeronderdrukkende) medicatie zal afgebouwd gaan worden en zelfde als de Prednisolon en maagbeschermer. Maar ja alles voor het goede doel ;-)

Reageren

Een anonieme gebruiker 5 jaar geleden

Vind je dit veel medicijnen Een anonieme gebruiker?
Ik vind dit al erg meevallen. Toen ik aan de dialyse was als kind slikte ik er 50 per dag. Mijn medicijndoosjes zat tot de rand toe vol, en dan te bedenken dat ik een vochtbeperking van een halve liter per 24 uur had. Ik zag altijd erg op tegen de innamemomenten. Na mijn transplantatie had ik er veel minder, ik denk zet zoveel als @Raymond nu heeft. Ik slikte toen qua immunosuppressiva, Cellcept, Neoral en Prednison. Nu bijna 22 jaar na transplantatie slik ik 5 mg Advagraf, een cholesterolverlager, een half bloeddruktabletje en om de dag een antibiotica tablet (onderhoudsdosering). Na wat ik heb gehad is dit bijna niets qua inname.

Reageren

Een anonieme gebruiker 5 jaar geleden

Het is toch best wel een bergje pillen hoor. Ik weet wel, als ze gaan doseren per mg en bijv. op 4 mg gaan zitten, dan heb je 4 pillen te pakken. En als ze op 5 mg zitten zou je er één van 5 mg krijgen.
Is ook een psychologisch dingetje, dat pillen slikken. Ik heb er best een tijdje een hekel aan gehad omdat het een soort erkenning van het patiënt-zijn betekende. Inmiddels heb ik dat niet meer zo hoor.
@viooltje, wat jij hebt moeten meemaken, heftig. Dan mag ik voorlopig niet klagen, ik heb een gezonde jeugd gehad. You've got the power.

Reageren

Raymond83 5 jaar geleden

Ik moet zeggen dat ik dit zelf ook wel veel aan medicijnen vind. Maar helaas zijn er altijd mensen die nog meer moeten slikken. Voor mijn transplantatie zat ik dacht ik op stuk of 9 pillen per dag en nu zo'n 20 dacht ik. Gelukkig wel met de wetenschap dat het minder gaat worden :-)

Reageren

Een anonieme gebruiker 5 jaar geleden

Hoi Raymond, het aantal medicijnen herken ik nog wel van het begin. Uiteindelijk is het bij mij (na 10 maanden transplantatie) wel minder geworden maar een aantal hou je gewoon al wordt dat wel beter afgestemd op de waardes. Wat anderen mij steeds vertelden kan ik jou nú vertellen: neem je tijd voor het herstel, je hebt het echt nodig. Luister goed naar je lichaam. Lekker iedere dag rustig wandelen naar vermogen en je rust pakken als je lichaam daar om vraagt. Veel succes in de komende periode en geniet van je nieuwe leven.

Reageren

Doe mee aan het gesprek

Reageren