Even een flinke hobbel in de weg

Vandaag 2 weken geleden was ik op bezoek bij een vriend van mij. Toen ik er was vertelde hij me dat hij net hersteld was van het noro-virus. De donderdag er na begon ik wat last last te krijgen van wat dunnere ontlasting en vanaf de zondagavond ook overgegeven. Maandag leek het allemaal weer wat beter te gaan en had ik nergens last van. Die maandag ging ik na school even met mijn dochter op de fiets naar het winkelcentrum om wat popcorn te halen zodat we bioscoopje konden gaan spelen thuis. Eenmaal weer thuis aangekomen begon de ellende, enorme maar dan echt enorme pijn in mijn buik en overgeven. Ik mijn huisarts en ook internist gebeld en verhaal uitgelegd, ook dat ik een week terug in contact ben geweest met iemand die net het noro-virus heeft gehad. Met name vanwege het overgeven en de pijn die ik had moest ik naar de SEH komen. Vanwege de verdenking op het noro-virus in een aparte ruimte geplaatst. Na wat pijnstilling via het infuus begon de buikpijn wat af te nemen. Verder kreeg ik ook meteen vocht toegediend. Dit aangezien dat natuurlijk erg belangrijk is voor het behouden van mijn nierfunctie. De laatste keer op controle in het ziekenhuis was mijn kreatinine-waarde 499. Na bloedafname op de SEH bleek mijn kreatinine waarde gestegen te zijn naar 550, niet best dus. Ze hebben daar besloten dat ik een nacht moest blijven om via een infuus vocht toegediend te krijgen.

Ik kreeg een aparte kamer op de afdeling acute-zorg. En zat ik een soort van quarantaine. Daar heb ik ook ontlasting moeten opvangen zodat het gecontroleerd kon worden. De uitslag ervan was gelukkig negatief op het noro-virus en ook negatief op andere virussen. Ook had ik geen verhoogde ontstekingswaarde dus mijn Colitis Ulcerose kon het ook niet zijn. Ook is er nogmaals bloed geprikt en gelukkig was mijn kreatinine waarde weer gezakt naar het vorige niveau van 499.

Ik voelde me ook wel weer wat beter en mocht rond half 3 naar huis. Maar rond half 2 net na de lunch begon het weer. Buikpijn en overgeven. Helaas moest ik daardoor nog een nacht blijven en wederom aan het infuus met vocht.

De volgende dag ging het gelukkig allemaal een stuk beter en mocht ik rondom lunchtijd eindelijk echt naar huis. Wat het nou uiteindelijk allemaal was geen idee. We gokken dat het een bijwerking is van mijn ophoging van de Fosrenol (kauwtablet voor het verlagen van het fosfaat) die ik als extra moest in gaan nemen bij de lunch.

Gelukkig voel ik me inmiddels weer helemaal goed.

Terwijl ik in het ziekenhuis lag ben ik ook nog gebeld door het UMCG en ik sta nu ingepland voor transplantatie voor eind februari / begin maart. Dit is dus erg goed nieuws!!

24 Januari mag ik weer naar het UMCG toe samen met mijn schoonvader (de donor) voor wat (bloed)-onderzoek en de pre-operatieve screening. Het komt dus allemaal erg dichtbij nu. Spannend!!