Hoofdpijn tijdens en na de dialyse, een mogelijke oplossing.

Een september j.l. was het dan zover, ook ik, Henk de Wit, moest eraan geloven. Hemodialyse, dus 3x in de week naar Enschede om vervolgens 4 uur aan de machine te liggen.

Ik had het echt tot de laatste dag uitgesteld, maar nu kon ik er niet meer onderuit. Dat wat de dokter voorspelt had gebeurde dan ook. Nadat ik bloed geprikt had voor controle was ik voor de eerste keer ziek in bed gekropen. De dokter belde me wakker, “de Wit, nu moet je komen het gaat zo niet verder” Ik kon niet anders als dat beamen.

Een september melde ik mij in het ziekenhuis. Er werd een katheter in mijn borst gemaakt. En meteen daarna de eerste dialyse. Spannende tijden, je word compleet geleefd. Alles wat er gebeurt is “nieuw”. En het is een vreemde gewaarwording als je voor de eerste keer je bloed door een machine behandeld ziet worden. Je weet meteen waar je voor 100% afhankelijk van bent.

Doordat ik nu van Pre-dialyse naar dialyseren was gegaan kreeg ik ook een andere nefroloog als verantwoordelijke

Maar helaas, ik werd niet beter van het dialyseren, integendeel! Ik kreeg er vreselijke hoofdpijn van. Iedere keer weer. Vaak was de hoofdpijn van de vorige keer nog niet over, dan stapelde de nieuwe hoofdpijn zich op bij de al bestaande. Het was niet vol te houden.

Ik ben in de nacht gaan dialyseren, 4x in de week, 8uur lang. Maar de pomp in een rustiger tempo. Maar ook dat mocht niet helpen, de hoofdpijn werd alleen maar erger.

Op een dag kwam ik thuis van dialyse, weer compleet gesloopt door de hoofdpijn. Ik melde mijn vrouw dat ik er klaar mee was, dat meende ik ook want ik wat echt aan mijn einde door de hoofdpijn. Mijn vrouw vond dit geen leuke mededeling, integendeel ook zij wist wat dit zou betekenen. De enige uitweg die zij zag was op dat moment mijn huisarts bellen.

De huisarts kwam meteen, controleerde mijn veel te hoge bloeddruk. Maar zij ook dat ze niet zoveel voor mij kon betekenen. Ze raadde me aan om mijn oude nefroloog eens te bellen, immers daar had ik jaren onder behandeling gestaan. Zo gezegd zo gedaan. En er zal echt wel door de nefrologen onderling gesproken zijn, want 10 minuten later werd ik door mijn huidige nefroloog terug gebeld.

Hij wilde me gaan onderzoeken, daarvoor moest ik opgenomen worden. En ik moest ook weer naar de dag-dialyse zodat ze me beter in de gaten konden houden. Er werd een scan van mijn nieren gemaakt, mogelijk zat er een ader verstopt waardoor de bloeddruk ontregeld was en mogelijk de hoofdpijn geactiveerd.

Helaas leverde het onderzoek een vervelend resultaat, men vond een tumor in een nier. (deze is er later dan ook uitgehaald, de tumor bleek goedaardig) Maar geen mogelijke oorzaken voor mijn vreselijke hoofdpijn. Er was geen oplossing.

Toch ben ik zelf ook verder aan het zoeken geweest, waarbij ik heel veel heb gelezen op het internet. En dan vooral niet bij “Jomanda.nl”, nee meer de serieuze sites van ziekenhuizen en universiteiten.

Op een gegeven moment vond ik een stuk geschreven door Anne Diroll, een autoriteit op het gebied van dialyse. Ik zal je de inhoud hier besparen, maar ik kon eruit opmaken dat het toedienen van zuurstof tijdens de dialyse het uitwisselen van afvalstoffen van je hersenen naar de kunstnier veel “vriendelijker” zal verlopen. Voor mij was het zoiets als “niet geschoten is altijd mis”. En gelukkig wilde men in het ziekenhuis meewerken.

In ruil voor het stuk tekst dat ik gevonden had kreeg ik 2ltr O2 p/m via een brilletje via mijn neus toegediend tijdens de dialyse. Opslag was mijn hoofdpijn voor 90% verdwenen. Na het verhogen van de zuurstof naar 3ltr/m was mijn hoofdpijn compleet verdwenen.

Ik dialyseer nu alleen nog met zuurstof. Ik zou liegen als ik zeg dat ik nooit geen hoofdpijn meer heb tijdens/na dialyse. Maar dan is er ook wat anders aan de hand, de laatste keer bleek dat Covid te zijn. Maar de cluster pijnen, of migraine heb ik nooit meer gehad!

Ik hoop dat ik met dit schrijven ook iemand anders van zijn hoofdpijn kan afhelpen. Al is het er maar een, maar ik wil het nooit meer meemaken. En zuurstof blijkt dus voor mij het wondermiddel.

Met vriendelijke groet, Henk de Wit.