We zijn er bijna

Corona

Het was de dag nadat minister Bruins de eerste corona patiënt in Nederland had aangekondigd. Vanwege mijn hoge risico werd het mij afgeraden om binnen het ziekenhuis te blijven. Toch had ik geen zin in studievertraging en stond ik erop mijn stageopdracht dan maar vanuit huis te realiseren. Het bleek een gouden zet.

Thuiswerken

Vanuit het desbetreffende ziekenhuis werd alles in het werk gezet zodat ik thuis aan de slag kon. Het bleek een verademing. Ik kreeg alle ruimte om zelf mijn uren en tijd in te delen. Kon rust pakken als mijn lichaam er om vroeg en als het me op een ochtend tegen zat, kon ik zonder probleem een dag overslaan om de volgende dag weer met een opgeladen batterij en frisse moed verder te gaan. Ik vond een natuurlijke balans tussen werk, huishouden en rust die paste bij het ritme van mijn lichaam, geest en gezondheid. De steun, lof en het vertrouwen van mijn stagebegeleiders maakte dat ik vanuit huis een prima stageopdracht heb kunnen leveren die boven de verwachting van iedereen uit steeg.

De kracht van ziek zijn

Vanwege mijn gezondheidsbeperking heb ik mij in in de Nederlandse maatschappij en op de arbeidsmarkt nooit volledig geaccepteerd en ondergewaardeerd gevoeld. Het heeft een bewijsdrang ontwikkeld waarin ik mijzelf vaak onderschat, zo blijkt.

Hoewel mijn lichaam aan alle kanten rammelt, heb ik mij mentaal enorm sterk ontwikkeld. Thuiswerken vraagt om discipline, zelfstandigheid, doorzettingsvermogen en veerkracht. Het zijn eigenschappen die ik dankzij de tegenslagen van mijn gezondheid, of liever gezegd het gebrek eraan, ontwikkeld heb. Deze kwaliteiten zijn mijn stagebegeleiders zeker niet ontgaan. Sterker nog, ze hebben me een afstudeermogelijkheid geboden.

Tijdens mijn stage heb ik onderzoek gedaan naar de informatiebehoefte onder patiënten en cliënten met betrekking tot het gebruik van digitale zorgvoorzieningen. Ze hebben me aangeboden om één van de aanbevelingen die voort zijn gekomen uit dit onderzoek, verder uit te gaan werken en uit te voeren om het gebruik van digitale zorgvoorzieningen onder patiënten/cliënten en zorgverleners te stimuleren.

Niets is onmogelijk voor hen die willen.

Uiteindelijk wil ik gewoon van mijn Wajonguitkering af en mijn ervaring gebruiken om vanuit psychologisch perspectief de wensen en behoeften van patiënten in kaart te brengen. Ervoor zorgen dat zij de zorg krijgen die ze nodig hebben om optimaal te kunnen functioneren binnen de grenzen van hun beperking(en).