Vochthuishouding

"Hoe gaat het met je? Hoe was het in Tsjechië?" "Goed," antwoord ik. "Hoe staat het met de plannen voor IJsland?", "Ik vertrek dinsdag". "Je kreat is 142", mijn arts kijkt me bezorgd aan en toont me een grafiek waarop een duidelijk stijgende lijn te zien is. "Hoe voel je je?". In een flits schieten de beelden van de afgelopen maand voorbij. "Ik voel me de laatste tijd wat slap" antwoord ik. Ik leg mijn arts uit dat ik 's morgens moeite heb om op gang te komen, dat ik soms kortademig wordt als ik intensief met honden loop en dat ik, als ik eenmaal op de bank zit, moeite heb om overeind te komen. "Ben je duizelig?", "soms wel...".

Mijn arts kijkt me bedenkelijk aan. Een afstoting lijkt me onwaarschijnlijk, hoor ik hem zeggen. Je alvleesklier (nier/pancreastransplantatie 2016) doet het super en ook de andere bloedwaarden tonen geen tekenen van ontsteking. "Drink je genoeg?". "Ik doe mijn best, de ene dag gaat het beter dan de andere dag." Het is waar. Als ik een dag van huis ben, zoals afgelopen maandag, dan drink ik aanzienlijk minder dan als ik gewoon thuis ben. "Mijn bloeddruk was vanmorgen 100/69. maarja daar kijk ik niet meer van op."

Mijn arts lacht. "De meeste nierpatiënten kampen met een te hoge bloeddruk, we proberen mensen minder zout te laten eten en bij jou moeten we moeite doen om je bloeddruk omhoog te krijgen en zeg ik je elke controle dat je meer zout mag eten."

"Ik wil je eigenlijk een middel voorschrijven waarmee we zorgen dat je nier meer natrium vast houdt. Ik heb het idee dat je nier teveel natrium uitscheid, waardoor je ondervult blijft en die lage bloeddruk hebt. Dat zou ook de verhoging van je kreat kunnen verklaren".

Pff... een zucht van verlichting. Geen acute opname, geen stootkuur. Gewoon een pilletje meer om die overenthousiaste nier te remmen.

"Goede reis" zegt de arts als hij me het recept aangeeft. Als je terug komt van vakantie plannen we even een extra controle om te kijken of de pillen zijn werk hebben gedaan.

Onderweg naar het station kan ik de verleiding niet weer staan om een busje pringles te halen. Helaas hadden ze die niet bij de ziekenhuisapotheek.