Ik werk nu 32 uur per week en heb dan rust nodig, hoe doen anderen dat?
Hoi,
Mijn man Bram is bij ons degene met nierziekte NS, sinds 1990. Hij heeft altijd 40 uur (en vaak meer) per week gewerkt, tot een aantal jaar geleden, toen was 'de koek op'. Inmiddels is hij volledig afgekeurd en ontvangt een IVA-uitkering. Zijn energie is niet erg groot. Een dagje weg, of een druk weekend, daar moet hij echt van bijkomen, een aantal dagen niet vooruit te branden.
Hai,
Ik ben inmiddels afgekeurd.
Ik heb IVA gekregen wat betekent dat ik, in principe, niet herkeurd hoef te worden.
Het was bij mijn toenmalige baas niet meer vol te houden omdat ik te vaak dagen uitviel door de vermoeidheid.
Net als Bram van Jolanda moet ik bijkomen van dagjes uit (of drukke dagen thuis)
Ik vind het dus heel knap dat je nog 32 uur werkt!
Een anonieme gebruiker Ik raad je inderdaad ook aan om contact op te nemen met STAP (NVN) deze raadsvrouwen hebben echt verstand van zaken. Ze kunnen je alleen advies geven maar ze kunnen je ook bijstaan met belangrijke gesprekken met de verzekeringsarts van bijvoorbeeld het UWV. Hun kunnen dingen bereiken die ze zelf nooit voor elkaar krijgt.
Aangezien ik steeds meer chronische aandoeningen erbij kreeg kon ik ook niet meer mijn werk uitvoeren. Bij een keuring constateerde de verzekeringsarts dat ik gewoon mijn werk kon uitvoeren aangezien mijn nierfunctie van mijn transplantatienier goed was, naar de overige problemen/aandoeningen waardoor ik niet kon werken, werd niet geluisterd. Deze uitslag kreeg ik een paar weken later per post, en juist op dit moment lag ik in het ziekenhuis omdat ik mijn zoveelste ernstige complicatie had. Mijn andere aandoeningen die ik er in de loop der tijd bij had gekregen werden niet meegenomen in dit besluit. Aangezien ik het hier totaal niet mee eens was omdat ik niet meer kon werken heb ik de hulp van STAP ingeroepen. Deze mensen hebben mij geholpen om bezwaar te maken en hebben mij bijgestaan in het herbeoordelinggesprek dat hierop volgde met de verzekeringsarts van het UWV. Toen ineens kon er wel rekening mee worden gehouden en kreeg ik een wajong-IVA uitkering (een soort arbeidsongeschiktheidsuitkering).
Een anonieme gebruiker Dank jullie voor de reacties, hierbij nog extra info over mijn situatie.
Na mijn nierfalen ben ik door het UWV gekeurd en geschikt bevonden voor 32 uur. In samenwerking met de patientendesk van de NVN heb ik toen (2004) ander werk gevonden, dankzij hun deskundige hulp.
Mijn werkgever houdt zoveel mogelijk rekening met mijn gezondheid en ik heb de afspraak met hem dat ik zelf mijn grenzen aangeef. Zolang ik mijn aan regelmaat hou en voldoende nachtrust neem is dit nu alweer 14 jaar te doen.
Een anonieme gebruiker Met al > 1,5 jaar MCN heb ik tot nu toe al die tijd niet meer dan 9 uur per week kunnen werken. Dit voornamelijk door de bijwerkingen van de vele medicatie die ik ook op dit moment nog slik. Ik was bezig met het verder opbouwen van de uren, maar ik ben over mijn grens heen gegaan en dat was niet best.
Op dit moment hou ik het maar weer op 9 uur per week en wacht ik op het gesprek met de arbo arts.
Een anonieme gebruiker Ik heb al eerder een stukje geschreven onder dit onderwerp over mijn afkeuring, maar heb ook een aantal jaren gewerkt.
Ik ben op 12 jarige leeftijd nierpatiënt geworden en begonnen met dialyseren ik zat toen net op het voortgezet onderwijs. Ik ben altijd iemand geweest die graag met de handen werk en creatief is. Daarom wist ik toen al dat ik bloemist wilde worden. In de 4de klas van het voortgezet onderwijs ging ik 1 dag per week stage lopen bij een bedrijf in de studierichting die ik had gekozen. Dit waren dagen van 8.30 tot 18.00u en daarnaast dus 4 dagen per week naar school. Dit was te doen als dialyse patiënt (ik deed toen nachtelijke buikspoeling d.m.v. een machine) maar was wel zwaar. Na dit jaar ben ik het MBO gaan doen richting bloemsierkunst. Ik volgde hier de BBL opleiding wat inhield dat ik 3 dagen per week werkte (24u per week) en 1 dag per week naar school ging met veel huiswerk, dit was ook te doen ondanks dialyse ( ik heb ruim 5 jaar gedialyseerd).
Ik had toen wel een fijne werkgever die rekening hield met mijn situatie. Toen ben ik getransplanteerd. Ik heb in totaal ruim 16 jaar 3 dagen per week (24u per week)gewerkt. Inmiddels had ik een ander werkgever gevonden aangezien de vorige waar ik 12 jaar met veel plezier had gewerkt met pensioen was gegaan. Deze nieuwe werkgeven hielt totaal geen rekening met mijn situatie en maakte misbruik van financiele regelingen voor werknemers die ze in dienst hadden met een WAJONG status. Toen heb ik er diverse complicaties bij gekregen die ook leidde tot chronische aandoeningen waardoor ik niet meer kon werken.
Dit heb ik echt moeten leren accepteren aangezien mijn werk ook mijn hobby was.
Een anonieme gebruiker Ik ben tijdens mijn studie getransplanteerd.
Ik ben na mijn schooltijd gaan werken in het onderwijs, erg leuk werk, ware het niet dat je eigenlijk nooit klaar bent na een dag lesgeven.
's Avonds dus nog nakijken en voorbereiden, werd allemaal wat veel. steeds minder uren gaan werken daardoor. Paar keer door het toenmalige GAK gekeurd, uiteindelijk gestopt met werken en leef nu van een Wajong-uitkering. Heb ik te danken aan een goede arbeidsdeskundige, die uitrekende dat Wao zo laag uitkwam dat Wajong verstandiger was. is tegenwoordig niet meer mogelijk, vrees ik.
Wajong is nu blijvend, zonder herkeuring.
Athans als onze regering een beetje bertrouwbaar blijft wat dat betreft.
Overigens doet mjn nier het fantastisch maar heb ik erg veel last van bijwerkingen zoals botproblemen en huidkanker.
Een anonieme gebruiker Ik zie dat er heel veel verschil is tussen getransplanteerden op het gebied van energie en aantal uren werken. Zelg ben ik zo gelukkig dat ik na 30 jaar transplantatie 36 uur kan werken (4x9). Ik ervaar geen beperkingen in energie omdat ik, normaal gesproken, ook nog sport. Een meewerkende werkgever is wel erg belangrijk. Maar mijns inziens kan gezond leven en ook bewegen een weg zijn naar meer energie. Natuurlijk begrijp ik dat dat voor iedereen anders is, en dat niet iedereen zoveel geluk heeft als ik.
