Hoe combineer jij of je kind school of studie met nierziekte?
Ben jij student of ouder van een student met een nierziekte? Hoe combineer je school of studeren met alles wat daarbij komt kijken? Deel jouw ervaringen.
Ben jij student of ouder van een student met een nierziekte? Hoe combineer je school of studeren met alles wat daarbij komt kijken? Deel jouw ervaringen.
Goede vraag Communitymanager!
Eigenlijk zou ik deze vraag best wat ruimer willen zien. Want ik vraag me dit ook vaak af hoe 'anderen' de dag doorbrengen met hun nier issues. Dit geld dan natuurlijk ook voor mensen die niet dialyseren of spoelen.
Soms begrijp ik er niks van hoe mensen met een lage eFGR (of eGFR!?) waarde toch bijvoorbeeld kunnen werken. Of er vrijwilligerswerk naast kunnen doen. Desalniettemin is het natuurlijk voor een tiener al helemaal lastig. Als wij als 'volwassene' zeggen ik ben ziek en daarom kan ik niet' is er vaak alleen maar een "oja" en einde gesprek. Maar ik kan me indenken dat tieners iets minder van begrip zullen zijn of het juist lastiger vinden om het te melden. Wellicht is dat voor volwassenen natuurlijk ook al lastig. Hmm al schrijvend voel ik een blogje aan komen hierover hoe ik dit nu ervaar.
Maar bedankt voor de vraag! Ik ga dit topic even volgen!
Groetjes,
Berrie
Tsja dat is uiteindelijk wel mogelijk… daar heb ik zelf wel ervaring mee. Mensen die mijn blog lezen, weten dat ik behoorlijk lang gedialyseerd heb. Ik was 17 toen ik mijn eerste nier kreeg. Ik zat toen op de Meao. In die tijd was er nog geen epo en liep met een hb van 4,5 rond. Wanneer deze rond de 2,5 was kreeg ik weer zakjes bloed. Deze periode is niet over rozen gegaan. Dit door een combinatie van perioden van mij gewoon minder voelen tot gewoon niets willen doen. Let op! Feesten kon ik wel gewoon. Mocht natuurlijk niet teveel bier drinken… Dan drinken we toch gewoon whisky? Om twaalf uur ‘‘s nachts kon ik de kerkklok niet meer lezen… uiteindelijk 6 jaar over de Meao gedaan waar 3 jaar voor stond…😁 maar uiteindelijk wel gehaald. In het tweede jaar examenklas kreeg ik een vriendinnetje en het kon toch niet zo zijn dat zij wel ging slagen en ik niet… Dus toch maar wat gaan doen. Kortom gewoon doen en kijken waar het schip strand. Gewoon alles er proberen uit te halen wat er in zit. Daarna nog verschillende cursussen gedaan op verzekeringsgebied. Altijd accountmanager geweest bij verschillende verzekeraars en de laatste 10 jaar een eigen bedrijf gehad. Wij waren gespecialiseerd in bedrijfsverzekeringen. Uiteindelijk alles toch goed gekomen. Ik wil hiermee zeggen, waar een wil is, is een weg. Dat gold althans voor mij. Mijn ziekte gaf mij ook de motivatie om juist wel te slagen in het leven. Ik hoop dat mensen wat kunnen met mijn antwoord en zal motiveren om door te pakken. Succes!